Sanat biraz hisseldir

               24 çok garip.. Herkesin hem '' çok gençsin'' hem de '' o kadar küçük de değilsin'' dediği yaş skalası bu 20-25 arası. 24'ün hissiyatı çok yabancı, 24'ü tarif edecek olursam kullanacağım kelimeler soğuk olurdu, buhran olurdu, kaygısızlık diye devam edebilirim ve şunları da eklemek çok da yanlış olmaz, kayıtsızlık, boş vermişlik, bazı noktalarda da yüzeysellik... Aynı zamanda, endişe, eğlence, rezillik, yalan, hayal kırıklığı gibi gibi... 

Çok garip bir yerde olmak, tuhaf bir ürperti, tanıdık bir yüz, hiç tanımadık bir şehir gibi 24. Sana kendini çok güvenli hissettiren bir yere yabancılaşma safhası 24, artık baktığım her yerin renkleri solup gidiyor, her gün daha da siyah ve beyazlaşıyor, artık ışıklar daha az parlak, güneş daha az sıcak, çocuklar daha ağlak, insanlar ahmak ve zaman akıp giderken olduğum yerden kıpırdamadan kaldığımı düşündürtüyor bana 24, ilerlemek için de herhangi bir teşvik göremedim henüz.. Benim şu yaşımda intihar eden dostumda var, aynı yaşta hayatını kurtaran çok başka yerlere varmış arkadaşlarım da var, uzun zamandır görmediğim, toprağını evimde, kendisini aklımın bir köşesinde taşıdığım arkadaşım da var, yarınlar yokmuşçasına eğlenen böyle günleri hiç görmemiş dostlarım da var... 

Ah! 24 bazen başıma ağrılar girmesine sebep oluyor, 24 bazen evi bulamamışım gibi hissettiriyor.. 24 biraz hain, biraz nankör, biraz mutsuz gibi, bir sıkıntı bulutu sanki iki ileri bir geri ama hep başımın üstünde.. Konunun ne olduğunun bir önemi yok zorundaymışım gibi, genel olarak mecbur hissediyorum kendimi.. 24 sanki sürekli arkamdan ittiriyor beni, kendimi sarhoş gibi hissetmeme sebep oluyor, sürekli bulanık kafam gönül ister bu seneyi hiç yaşamamış sayayım, daha ayık olayım, hayatıma dahil olayım ve herkes gibi davranayım... olmayınca da olmuyor işte bu sadece bana rahatsızlık veriyor. sızlanarak değiştiremediğim şeyleri görmezden gelmeyi deniyorum, yakında da kulak asmamak nedir onu öğrenirim umarım, 25 hiç hevesim yok ama sana da bir nokta da mecburum...