Büyüdükçe bilginleşiyorum sanıyor insan, sevilip sevilmediğin konusunda bile muallaktayken, sana ne büyümüşsün gibi hissettirdi?

Uyumsuz insanlar bir gecede oldukları insana dönüşüyor sanıyorsan yanılırsın, çünkü bu bir süreç, zamana yaydığında çok uzun bir süreç.. Keşke öyle bir gece de olsa, o itici, vurdumduymaz, geçimsiz insana dönüşene kadar insanların hiç bir fikri olmaz, seni ne kadar yaraladıkları hakkında... Bana kalırsa kimse kusura bakmasın ama biz geçimsiz insanlar değiliz, biz sevilmemiş insanlarız, kimsenin önceliği olmamış, ciddiye alınmamış, dinlenmemiş, yok sayılmış insanlarız özünde.. Kimse kimseye nedensiz yere kaba olmaz çünkü, ama sevgi adı altında da kara kutu olmaya yokum, olmadığım bir insana dönüşmeye yokum, salak saçma her sikime ağlamaya yokum, kendimi bu kadar kıymetsizleştirmeye, bu denli hor kullanmaya yokum, sürekli kendimi açıklamaya çalışmaya yokum, emir - komuta zincirinde yaşamaya da yokum.. ben ne biliyorum da her şeyin nasıl olması gerektiğini söylemek zorunda kalıyorum bilmiyorum.. Yokum işte, görüldüğü gibi kendi hayatıma da çok yokum..